Pracownicy seksualni protestuja przeciwko kryminalizacji klientów

W styczniu Komisja Parlamentu Europejskiego ds Równości Płci i Spraw Kobiet poparła model prawny kryminalizujący klientów pracowników seksualnych – czyli tzw „szwedzki model”.
W lutym decyzja tej komisji będzie przedmiotem dyskusji w Parlamencie Europejskim. Europejska sieć organizacji działających na rzecz pracowników seksualnych (ICRSE) wydała oświadczenie krytykujące tą decyzję:

Komisja Parlamentu Europejskiego ds. Praw Kobiet i Równości (FEMM) poparła regresywne podejście do praw, zdrowia i bezpieczeństwa pracowników seksualnych

Międzynarodowy Komitet ds. Praw Pracowników Seksualnych w Europie (The International Committee on the Rights of Sex Workers in Europe – ICSRE) zdecydowanie potępia rekomendację Komisji Parlamentu Europejskiego ds. Praw Kobiet i Równości Płci aby kryminalizować klientów pracowników seksualnych.

Wbrew zaleceniom wszystkich europejskich organizacji skupiających pracowników seksualnych, wielu organizacji działających w obszarze zdrowia oraz innych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, FEMM zagłosowało za represyjnymi przepisami, które pod pretekstem ochrony kobiet, narażają je na przemoc i inne ryzyka.

Jesteśmy zszokowani widząc, że Mary Honeyball, europosłanka z Londynu oraz autorka  zatwierdzonego przez FEMM raportu, w tak rażący sposób  ignoruje zarówno fakt, że kryminalizacja klientów okazała się nieefektywną strategią zmniejszaniu skali prostytucji i handlu ludźmi, także jak również dowody na to, iż kryminalizacja klientów prowadzi do znacznego pogorszenia sytuacji pracowników seksualnych. Wbrew deklaracjom p. Honeyball, kryminalizacja prowadzi również do kryminalizacji pracy seksualnej i karania pracowników seksualnych.

Obok wielu innych dowodów, ostatni raport szwedzkiej policji pokazuje, że „W 2009 Narodowe Biuro Śledcze odnotowało, iż w 2009 roku w Sztokholmie i okolicach działało około 90 tajskich salonów masażu, przy czym w większości z nich najprawdopodobniej świadczone były usługi seksualne. Na przełomie 2011/2013 liczba tajskich salonów masaży w rejonie sztokholmskim była szacowana na około 250, a w całym kraju około 450”[1]. Takie liczby są jasnym wskaźnikiem tego, iż szwedzki model jest nieefektywny w realizacji celów, dla których został wprowadzony.

W licznych raportach znajdziemy potwierdzenie tego oczywistego faktu. W rocznym raporcie opublikowanym w 2012 roku,  miejskie centrum dla pracowników seksualnych w Oslo (Norwegia), Pro-Sentert, udowadnia, że kryminalizacja klientów nie spowodowała ani zmniejszenia liczby pracowników seksualnych ani zmiany natężenia doświadczanej przez nich przemocy. Ten raport, opierający się na wywiadach z 123 aktywnymi pracownikami seksualnymi, również jasno pokazuje, że pracownicy seksualni nie są skłonni domagać się ochrony ze strony policji ze względu na rosnącą stygmatyzację oraz świadomość, iż są postrzegani  jako osoby łamiące prawo.[2]

Niepokojącym aspektem kryminalizacji klientów jest kwestia zdrowia pracowników seksualnych, w szczególności w kontekście HIV/AIDS oraz innych infekcji przenoszonych drogą płciową. Nie dziwi nas, że w swoim artykule w The Observer z dnia 24.01.2014 pani Honeyball całkowicie ignoruje tą kwestię. We Francji, w miesiącach poprzedzających głosowanie w Zgromadzeniu Narodowym nad prawem penalizującym klientów, szerokie spektrum organizacji wskazało na brak zainteresowania Najat Valaud-Belkacem, Ministry ds. Praw Kobiet, kwestiami epidemii HIV oraz kluczowej roli, jaką pracownicy seksualni pełnią w walce z wirusem. Sto francuskich oraz międzynarodowych organizacji podpisało Manifest przeciwko kryminalizacji klientów,[3] w tym organizacje działające na rzecz pracowników seksualnych, organizacje działające w obszarze zdrowia, takie jak Lekarze Świata, oraz – co oczywiste – organizacje zrzeszające pracowników seksualnych.

Jesteśmy nad wyraz zdziwieni tym, że pani Honeyball z taką łatwością ignoruje rekomendacje ekspertów ze swojego kraju, takich jak UKNSWP, parasolowej organizacji skupiającej pod swoimi auspicjami ponad 60 projektów w Wielkiej Brytanii, które oferują bezpośrednie wsparcie tysiącom pracowników seksualnych, zarówno kobiet jak i mężczyzn, w całej Wielkiej Brytanii. Ich odpowiedzi na niedawne konsultacje w Szkocji dotyczące odrzuconego projektu ustawy kryminalizującej klientów pracowników seksualnych, nie pozostawia złudzeń, że pracownicy socjalni i inni kluczowi aktorzy pracujący z pracownikami seksualnymi na co dzień, nie popierają Modelu Szwedzkiego:

„Badania pokazały, że kryminalizacja klientów lub pracowników seksualnych może skutkować negatywnymi, niebezpiecznymi i innymi negatywnymi konsekwencjami dla pracowników seksualnych, w szczególności tych pracujących na ulicy. W przypadku pracy seksualnej na ulicy, kryminalizacja często prowadzi do zmiany lokalizacji, w skutek którego pracownicy seksualni często pracują w ciemniejszych, bardziej niebezpiecznych i mniej im znanych miejscach. To z kolei zwiększa prawdopodobieństwo przemocy i naraża osoby pracujące na ulicy na eksploatację. W przypadku osób świadczących usługi seksualne poza ulicą, kryminalizacja klientów wzmacnia stygmatyzację pracy seksualnej oraz strach pracowników seksualnych przed kontaktami z policją i innymi przedstawicielami władzy, gdyż może to  skutkować wszczęciem śledztwa przeciwko nim i ich klientom. Takie prawo stanowi zasadniczą przeszkodę dla posiadania przez pracowników seksualnych przekonania o zasadności zgłaszania policji i władzom wszelkich przestępstw, których doświadczają. To z kolei zwiększa narażenie pracowników seksualnych we wszystkich sektorach: wielu przestępców wybiera pracowników seksualnych na swoje ofiary ponieważ uważają, że pracownicy seksualni nie zgłoszą się na policję. Proponowane prawo nasili jeszcze tę dynamikę.”[4]

Komisja Parlamentu Europejskiego ds. Praw Kobiet i Równości Płci niestety wpisuje się w trend,  przedkładając ideologię ponad zdrowie i bezpieczeństwo pracowników seksualnych, ignorując różnorodność doświadczeń pracowników seksualnych i pracowników socjalnych, jak również rekomendacje międzynarodowych organizacji, między innymi opublikowane w grudniu 2011 roku rekomendacje Grupy Doradczej UNADIS poświęcone HIV i pracy seksualnej, stanowiące suplement do raportu  UNAIDS Guidance Note on HIV and Sex Work z 2009 roku:

“Państwa powinny zrezygnować z kryminalizacji pracy seksualnej oraz działań z nią związanych. Dekryminalizacja pracy seksualnej powinna obejmować wyeliminowanie kar kryminalnych za zakup i sprzedaż seksu, zarządzanie pracownikami seksualnymi i burdelami, oraz innych działań związanych z pracą seksualną.”

Jak wiele jeszcze raportów i rekomendacji musi być napisanych i opublikowanych zanim grupy i organizacje kobiece w końcu zaczną słuchać pracowników seksualnych? Ale co ważniejsze, ile z naszych koleżanek i kolegów musi zostać zamordowanych zanim zaczniecie nas słuchać? Pracownicy seksualni mają głos. I my mówimy NIE szwedzkiemu modelowi.

Z poważaniem

Luca Stevenson

Koordnator ICRSE

www.sexworkeurope.org


2 myśli w temacie “Pracownicy seksualni protestuja przeciwko kryminalizacji klientów

  1. […] informacji: facebook.com/sexworkpolska sexworkpolska.org.pl/2014/02/11/pracownicy-seksualni-protestuja-przeciwko-kryminalizacji-klientow/ […]

  2. Każdy z nas zetknął się z przedmiotem, polecam zapoznanie się z faktem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: